PERPETUUM MOBILE
Perpetuum mobile (z łac. wiecznie ruchome) – hipoteyczna maszyna, której zasada działania, wbrew znanym prawom fizyki, umożliwiałaby jej pracę w nieskończoność. Próby zbudowania perpetuum mobile podejmowane były już w XIII wieku a szczególne zainteresowanie tą koncepcją przypadło na wiek XVI i XVII.
Prace podejmowane przed XIX wiekiem mogą być uznane za próby rozwoju koncepcji naukowych, które nie zostały potwierdzone.
Perpetuum mobile odnosi się do idei nieustannego działania izolowanego urządzenia mechanicznego lub innego układu zamkniętego, działającego bez podtrzymującego źródła energii i bez dostarczenia energii. Idea maszyny, która po zbudowaniu i uruchomieniu mogłaby działać wiecznie bez dostarczenia jej paliwa czy jakiejkolwiek energii, od wieków stanowi kuszące i nieuchwytne marzenie ludzkości.
Według dzisiejszej wiedzy konstrukcje tego typu są niemożliwe i podejmowane obecnie próby są uznawane za pseudonaukę. Grono amatorów konstruktorów podejmuje tego typu próby, niekiedy twierdząc nawet, że opracowali udane konstrukcje oparte o nowe nieznane idee lub niepotwierdzone zjawiska i nieznane źródła energii. Ruch ten jest częścią ruchu wolnej energii.
Mimo sprzeczności działania takiej maszyny z prawami fizyki, rozważania z pogranicza fantastyki są bardzo silnym bodźcem dla nowych pomysłów. Podważana jest także prawdziwość II zasady termodynamiki.
Perpetuum mobile I rodzaju
Perpetuum mobile pierwszego rodzaju, to hipotetyczna maszyna, która wytwarza więcej energii niż sama zużywa, tj. wykonuje pracę bez pobierania energii z zewnątrz lub praca wykonywana przez nią jest większa od pobieranej energii. Miałby to być samonapędzający się mechanizm. Do miana perpetuum mobile pretendowały liczne konstrukcje - początkowo mechaniczne, a gdy zapoczątkowano konstrukcje silników cieplnych, podejmowano próby konstruowania maszyn opartych o przemiany gazowe.
Perpetuum mobile II rodzaju Perpetuum mobile drugiego rodzaju, to cykliczna maszyna, która zamienia energię cieplną na pracę mechaniczną bez wzrostu całkowitej entropii. Taką maszyną byłby np. silnik cieplny, pobierający z otoczenia ciepło, które następnie zamieniane byłoby całkowicie na pracę. Silnik taki nie oddawałby ciepła do otoczenia, a jego sprawność wynosiłaby 100%.
Działanie tego typu maszyny nie przeczyłoby zasadzie zachowania energii (czyli równocześnie I zasadzie termodynamiki), ale byłoby niezgodne z drugą zasadą termodynamiki. http://pl.wikipedia.org/wiki/Perpetuum_mobile
Geniusz Ludzkiego Umysłu
PERPETUM MOBILE - NAPĘD GRAWITACYJNY KOŁA
WYNALAZCÓW ANDRZEJA i MAGDALENY STRUSKICH
Napęd Grawitacyjny Koła jest wynalazkiem zgłoszonym w UPRP którego zasada działania, wbrew znanym prawom fizyki - raczej mechaniki umożliwiała pracę urządzenia w nieskończoność i działa bez dostarczenia energii z zewnątrz
Wynaleziony mechanizm dysponuje takim potencjałem mocy, że powinien mieć zamontowany hamulec lub blokadę obrotów na czas budowy, konserwacji czy remontu.
Zgłoszenie patentowe w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej, pod nr, P.393474 tytuł wynalazku, „NAPĘD GRAWITACYJNY KOŁA” autorzy Andrzej i Magdalena Struscy.
Ten schematyczny rysunek obrazuje istotę wykorzystania dźwigni przegubowych, jako ramion, które pozwalają na automatyczną zmianę długości dźwigni przekazującej moc uzyskiwaną z siły ciążenia w układzie napędu koła, lub osi. Ramię obciążone na swym najdalej zamontowanym członie, pozwala na przemieszczenie tego ciężarka w różnej odległości od osi podczas jednego obrotu mechanizmu. Opadając pod wpływem przyciągania rozłożone ramię tworzy większa siłę, niż ramię znajdujące się po drugiej stronie osi, które dzięki odpowiedniej konstrukcji przegubów pod wpływem tego samego przyciągania grawitacyjnego zwija się możliwie najbliżej osi.
Zasada działania mechanizmu, pokazana na tym schematycznym rysunku, nie obrazuje wszystkich możliwych sposobów zamontowania ramion ani ich różnorodnych konstrukcji.
Jeżeli poszczególne ramiona zamontowane będą na osi w ten sposób, że każde kolejne jest przesunięte i jego konstrukcja nie posiada kontaktu z konstrukcją sąsiada, wówczas można uzyskać maksymalne przybliżenie ciężarka do osi po stronie utraty mocy. Taki sposób instalacji ramion pozwoli uzyskać maksymalną różnicę w długości dźwigni i zwiększyć sprawność mechanizmu. Dodatkowym czynnikiem wspomagającym korzystne położenie ciężarka po stronie utraty mocy, będzie magnes zamontowany na osi, który z niewielką siłą przyciągania zmieni położenie ciężarka, wiszącego w tym miejscu bezwładnie.
Dla zwiększenia elastyczności pracy w przegubach powinny być zamontowane zderzaki tłumiące drgania i dźwięki w trakcie rozwijania się ramienia. Samo rozwijanie powinno być wspomagane mechanizmami rozprężającymi, które przyspiesza czas rozwijania się ramienia do jego pełnego zasięgu Ta kwestia techniczna posiada wpływ na osiąganie dłuższej drogi pracy ciężarka po stronie uzyskiwania mocy z siły przyciągania grawitacyjnego. Mechanizmy tłumiące i wspomagające rozwijanie, korzystnie mogą być wyposażone w magnesy stałe. Tak wyposażona konstrukcja będzie się charakteryzowała dłuższą trwałością pracy i ograniczeniem uciążliwej głośności.
Napęd grawitacyjny koła opracowaliśmy w momencie potrzeby. Opatentowany przez nas wiatrak na podstawie obrotowej, cechuje taka konstrukcja turbiny, gdzie jej łopaty są rozmieszczone tylko na obwodzie.
http://www.andrzejstruski.com/index.php?page=news&op=readNews&id=10&title=Elektrownia-wiatrowa-na-podstawie-obrotowej-lub-plywajacej
Pomyślałem, że warto by było zastosować do takiej turbiny dodatkowy napęd, który będzie ją obracał w czasie, gdy nie wieje wiatr. Koło w takim rodzaju turbiny może a nawet powinno posiadać duży ciężar, który będzie wpływał na bezwładność mechanizmu w trakcie pracy. Na takiej masie dodatkowe ciężarki zamontowane na obrzeżu będą koło wprawiały w ruch (wystarczająco elastyczny podczas zmiany ich położenia), pod warunkiem, że po przeciwnej stronie osi będą mogły samoczynnie się do niej zbliżyć. Niewiele czasu było nam potrzebne do wymyślenia dźwigni przegubowych. W efekcie powstał pomysł na mechanizm, który spełni istotę maszyny działającej pod wpływem siły grawitacyjnej, czyli perpetuum mobile.
Dodatkowa wyjasniajaca informacja
Ze względu na cechę samego terminu perpetuum mobile postanowiłem dodać informacje uzupełniajacą naszego rozwiązania czynię to po to wyjaśnić wątpliwości jakie mogą wystąpić w ocenach czytających i zainteresowanych.
Informacje na temat perpetuum mobile , które sa publikowane przedstawiają rysunek opis widocznego na rysunku urządzenia. W stosunku do naszego rozwiązania chce poszerzyc informacje zawarte w technicznym opisie, które mogą być ścisłe.
Zgłoszenie wynalazku to jego opis, który musi precyzyjnie ujmować istotę rzeczy, natomiast rysunek jest tylko forma pomocniczą.
Nasz wynalazek najcenniejszą swoja cechę techniczną jak jesteśmy przekonani taką, która przeważy problemy związane z istotą perpetuum mobile ma przedstawioną tylko w opisie, nie jest ona widoczna na rysunku. Cecha ta jest ujęta w słowach zawartych w treści artykułu: "Zasada działania mechanizmu, pokazana na tym schematycznym rysunku, nie obrazuje wszystkich możliwych sposobów zamontowania ramion ani ich różnorodnych konstrukcji.
Jeżeli poszczególne ramiona zamontowane będą na osi w ten sposób, że każde kolejne jest przesunięte i jego konstrukcja nie posiada kontaktu z konstrukcją sąsiada, wówczas można uzyskać maksymalne przybliżenie ciężarka do osi po stronie utraty mocy. Taki sposób instalacji ramion pozwoli uzyskać maksymalną różnicę w długości dźwigni i zwiększyć sprawność mechanizmu. Dodatkowym czynnikiem wspomagającym korzystne położenie ciężarka po stronie utraty mocy, będzie magnes zamontowany na osi, który z niewielką siłą przyciągania zmieni położenie ciężarka, wiszącego w tym miejscu bezwładnie. ”
Szerzej tę kwestię techniczną przedstawiając, powiem, że nasza konstrukcja złożona z szeregu przegubowych ramion, wcale nie musi być zamontowana na tarczy koła, które ma ona napędzać i tym samym spełniać zasadę perpetuum mobile.
Zespół ramion, niezależnie od tego, ile ich jest zastosowanych,(czym więcej tym lepiej), jest montowany na osi po dwie w jednej płaszczyźnie. Tworzą one spiralny zbiór dowolnej długości. Takie zamontowanie ramion pozwala w maksymalny sposób skrócić dzwignię po stronie utraty mocy. W związku z takim skróceniem ramienia-dźwigni, uzyskamy maksymalną sprawność urządzenia a ilość par ramion na osi, będzie powielała jego moc. Tego rozwiązania technicznego, które jest najważniejsze w naszym wynalazku nie widać na schematycznym rysunku,. Jest ono opisane w tekście wyjaśniającym zasady budowy konstrukcji, jednak ten opis może być zbyt skromny i mało czytelny, dlatego dodaję to uzupełnienie.
Andrzej i Magdalena Struscy.
Patenty
Odpowiedzi w zwiazku z pytaniami dotyczacymi perpetum mobile
Źródło: wolnemedia.net
MAS 23.01.2011 15:10
W świetle komentarzy dotyczących naszego rozwiązania uprzejmie proszę wszystkich zainteresowanych o bardzo uważne przeczytanie treści opisującej budowę tego urządzenia. Zgloszenie wynalazku przyjmowane jest na podstawie opisu a nie rysunku jest on jedynie elementem dodatkowym – schematycznym pokazaniem konstrukcji.
Sam termin „schematyczny” mówi że nie przekazuje precyzji stąd rysunek jest tylko pomocniczym elementem opisu konstrukcji.Istota naszego rozwiązania jest zawarta w opisie. Mogę tylko dodać, że ta istota ukazuje konstrukcję spiralnie zamocowanych par na dowolnie długiej osi. Rysunek ukazuje 3 działające ramiona – wynika to z przyczyny spiralnej budowy ramion. Ramię górne otwarte w tej pozycji jest dlatego że działają odpowiednie mechanizmy wskazane również w opisie.
pozdrawiam Magdalena Struska.
MAS 23.01.2011 17:31
odp.do ki-matik
link podany pokazuje podstawowe formy geometryczne, mąż nie ma możliwości przedstawiania komputerowych animacji. Cały zbiór podstawowych form geometrycznych zbudował fizycznie wiele lat temu, największym osiagnieciem jest bryła, która nazwalismy Harfa i Lira.http://www.andrzejstruski.com/articles_34_Bryla-AMAZ.html Właśnie ta baza wiedzy o przestrzeniach geometrycznych zawarta w pamięci pozwoliła na wiele rozwiazań.
realisto taka polemika jest czysto akademicką, wielu ją stosuje niczego nie osiąga, „sukces to nie szukanie problemów sukces to działanie.”
Jak znajdziemy wykonawcę projektu dowiedziemy, że ta maszyna będzie działała bo szeregowe rozłożenie par ramion pozwala na prowadzenie ciężarka bardzo blisko osi po stronie utraty mocy. Nie ważne jak wielkie są tarcia różnica w długości dźwigni jest decydująca. Przy takiej różnicy pomiędzy długościami dźwigni jeden pracujący ciężarek zrównoważy kilka podnoszonych. Powinniśmy uzyskać duży zapas mocy.
Pozdrawiam Magdalena Struska
MAS 23.01.2011 21:29
Ki-matiK na stronie bryły sa w formie grafiki komputerowej, w najbliższym czasie umieścimy fotografie modeli wykonanych fizycznie (zbór brył AMAZ posiada ochronę patentową)finalnym efektem tego zbioru jest instrument harfa i Lira, który wydaje dźwieki kurantów – jest to jedyny na świecie taki egzemplarz można go obejrzeć tu:http://www.andrzejstruski.com/articles_74_Instrument—Harfa-i-Lira.html
realista to że ziemia jest kulą to już wiedzieli Aztekowie i nie tylko oni.
Wcześniejsze nasze inne rozwiązanie również według nauki nie miało prawa działać i do dzisiejszego dnia matematyka naukowcom się na nic nie przydała natomiast rozwiązanie dostało liczne nagrody a w skład komisji wchodzili profesorowie.
Inna sprawa, że w tej materii zostalismy perfidnie oszukani przez inwestora.
Pozdrawiam Magdalena Struska.
MAS 23.01.2011 21:52
Trinollan
Tak jak w większości prostych rozwiązań to również powstało przypadkowo. Po zgłoszeniu do UPRP wiatraka częściowo osłoniętego, który ma specyficzne koło zaistniała teoretyczna możliwość pracy tego koła gdy nie ma wiatru, wówczas mąż wpadł na pomysł zastosowania przegubowych dźwigni montowanych na tarczy takiego koła w efekcie toku myślenia dotyczącego efektywnego zastosowania dźwigni przegubowych powstała istota urządzenia opartego na spiralnych ramieniach przegubowych, które po stronie uzyskiwania mocy są rozwinięte a po stronie tracenia jej zwijają się automatycznie.
Dalszy ciag rozumowania wytworzył aspekt tej konstrukcji w postaci zamontowania takich dźwigni na osi. Dla przykładu teraz jeżeli komplet dźwigni zamontowany w postaci tarczowej daje chociazby znikomy zysk mocy to kilka segmentów w postaci zbiorów spiralnych wytworzy bardzo skuteczną moc. Przyczyna prosta: na osi ramię ciagnione do góry nie będzie się opierało na innym ramieniu a więc ciężarek będzie podnoszony bardzo blisko osi.
Co do rysunku Leonarda da Vinci zapoznalismy się z nim dopiero podczas pisania artykułu do strony kiedy już mielismy przypisany numer zgłoszenia wynalazku.
Poza tym ten rysunek, który narysował Leonardo również wskazuje maszynę prostą a nie wykwit jakiś fantastycznych rozwiązań technicznych.
Pozdrawiam Magdalena Struska.
MAS 25.01.2011 13:15
Dodatkowe wyjaśnienie kwestii technicznych związanych z maszynami, których cechy fizycznego ruchu są pokazywane na rożnych rysunkach majacych wspólną genezę Perpetuum Mobile wszystkie te maszyny, które dotyczą użycia dźwigni dwuramiennych mogą pracować w aspekcie Perpetuum Mobile jednakże niezbędnym jest spełnienie zasady dużej różnicy pomiędzy ramieniem uzyskującym moc a ramieniem tracącym moc. Nasze rozwiąznie dysponuje różnicą do zakresu 2.5 krotnej proporcji dłuższej dźwigni pozyskującej moc w stosunku do dźwigni moc tracącej. Taka proporcja mówi ze ciężarek uzyskujący moc równoważy 2,5 ciężarka tracącego moc proszę porównać ( wystarczy spojrzeć wzrokowo na rysunki innych maszyn)by ocenic te proporcje.
Większość z pokazywanych maszyn posiada proporcje do 1-krotnej przewagi to jest stanowczo za mała przewaga by urzedzenie płynnie pracowało i posiadało zapas mocy na pokonanie tarcia. taką minimalną proporcją jest 1,5 krotnie dłuższa dzwignia pracująca w stosunku do dźwigni tracącej moc.
Pozdrawiam Magdalena Struska
MAS 25.01.2011 13:25
W świetle proporcji dxwigni uzyskującej moc w stosunku do dźwigni tracacej moc, które dotyczą maszyn pretendujących do Perpetuum Mobile najlepszą proporcja charakteryzuje się maszyna pana A.Józefczuk. Jednakże konstrukcja toru pokazana na rysunku uniemożliwia pracę tej maszyny. Podnoszenie kulki jak pisze autor (w tym przypadku nie może występować mechanizm z kulką!)w konstrukcji takiego toru bedzie powodowało :
1.Zbyt długa drogę ramion tracących w stosunku do ramion pracujacych.
2.Praktycznie pionowa droga kulki w torze spowoduje opory, które zatrzymają maszynę.
3.Zbyt mała ilość ramion.
W świetle tych problemów technicznych ta maszyna nie będzie pracowała.
Pozdrawiam Magdalena Struska
1. Pozdrawiam Magdalena Struska
MAS 25.01.2011 15:45
realista wskazane w linkach urządzenia nie wiele mają wspólnego z naszym rozwiązaniem.
1. Ramiona w naszym urządzeniu się nigdy nie prostują to są ramiona spiralne.
2.Ramiona spiralne pracują korzystniej w mechanice dźwigni, tego jeszcze nikt nie przedstawił oprócz nas. Zwróć uwagę, że na rysunku widoczne są 3 pracujące ramiona a wystarczyło by dwa aby mechanizm zastosowany na osi chodził.
3.W naszej konstrukcji występują : dźwignia dwustronna i dźwignie jednostronne.
4.Ramię w naszej konstrukcji dźwignią jednostronną sięga osi mając bardzo korzystne przełożenie.
5.Ramię dwustronne ma bardzo korzystną proporcję.
Twierdzisz, że tylko dwa złudzenie może wystapić gdy niedoświadczony obserwator ocenia pracę dźwignii spiralnych.
Powyższe kwestie dotyczą budowy tarczoej po raz kolejny przypominam, że istota tego rozwiazania jest zawarta w opisie a nie w rysunku.
Tam parami montowane ramiona na osi nie przeszkadzają sobie wzajemnie i podnoszenie cięzarka do góry moze być prowadzone bardzo blisko osi.
Wówczas uzyskujemy conajmniej 2,5 krotna proporcje, wystarczajaca do pokonania wszelkich oporów i uzyskania zapasu mocy.
Otrzymaliśmy numer zgłoszenia patentowego, który jest tu opublikowany. W Polsce tradycyjnie patent otrzymuje się nie prędzej niż po kilku latach.
Pozdrawiam Magdalena Struska
MAS 27.01.2011 20:02
Dźwignia jednostronna, ten szczegół na schematycznym rysunku jest mało widoczny jednak precyzyjnie patrząc na mocowanie pierwszego czlonu każdego ramienia będzie można zauważyć, że opiera on się o zderzak, który jest bardziej oddalony od osi niż mocowanie tego przegubu. W tym miejscu wystepuje dźwignia jednoramienna. Zastosowanie tej dźwigni pozwala korzystnie przenosić siły na oś – działa to tak jak ciężar pionowo naciskajacy na roklkę, która jest zamocowana przegubowo. W momencie odchylenia rolki uzyskuje ona potencjał ruchu.
Dodatkowym handikapem takiego mocowania ramienia jest moment zamiany kierunku jego pracy- wówczas cały zespół uzyskuje uwolnienie z sił ciażących na tym ramieniu.
cyt.”należy pamiętać, że co prawda siła ciążenia działa pionowo w dół, ale przeciwdziała jej siła utrzymująca ciężar. więc zarówno ciężarek najwyżej położony jak i ten najniżej nie działają z pełną siłą (że się tak niefachowo, a obrazowo wyrażę).”
W momentach skrajnych dźwigni po stronie uzyskiwania mocy ciężarki dają najmniejszy efekt. W tym aspekcie dźwignia spiralna posiada lepsze wektory i uzyskujemy z niej większą moc.
cyt.” przecież „wyprostowanie” spiralnego ramienia nie nastąpi tak, by środek ciężkości był pionowo nad osią układu, a dopiero po przeważeniu ramienia. więc im bardziej spiralnie tym później”.
Nie istotne jest czy wcześniej czy później, natomiast ramię spiralne posiada w tej kwestii korzystniejszą cechę niż ramię proste gdyż ciężarek zamocowany na końcu ramienia w ramieniu spiralnym wyżej uzyskuje punkt pracy i utzymuje go mimo, że środek ramienia minie pionową oś w dolnym położeniu. A więc posiada dłuższą droge pracy.
cyt.”nawet jeśli ciężarki będą wciągane ekstremalnie blisko osi to i tak muszą zostać wciągnięte na dokładnie taką samą wysokość z której spadają. a dźwignia ma tę właściwość, że co prawda siła potrzebna do przesunięcia ciężaru jest mniejsza, ale też na mniejszą wysokość.”
W tym przypadku bierzemy pod uwagę dźwignię dwustronną i ramię tracące moc ma identyczna wysokość jak ramię uzyskujace moc, jedynie ciężarek ma inną drogę, po stronie tracącej moc o wiele krótszą w tym samym czasie. Jeżeli będzie przechodził bardzo blisko osi to proporcja sił jest na korzyść ramienia pracującego. W przypadku naszego rozwiązania dwu i pół krotna proporcja jest osiągalna. Jeśli nawet na podniesienie ciężarka mechanizm zużyje dwukrotną przewagę dźwigni ( co jest mało prawdopodobne ) i tak pozostanie nam jeszcze 0,5 proporcji jako czysty zysk. W mechaniźmie spiralnym gdzie na osi zamontowany jest dowolny szereg par suma tych niewielkich uzysków wolnej mocy daje skuteczną pracę Perpetuum Mobile.
cyt.” wiem, czytałem to już, że szkic to tylko szkic a opis jest najważniejszy. ale on niczego nie tłumaczy i nie odkrywa żadnych nowych możliwości. nie będzie niestety żadnego zapasu mocy. no, ale niejednemu na nazwisko Kolumb ;)…
W poprzedniej odpowiedzi wykazaliśmy w budowie maszyny zdolność uzyskiwania wolnej mocy, przedstawiliśmy tylko jedną piatą części proporcjonalnej przewagi jako wolną moc, a więc cztery części przewagi to wystarczająca ilość na zrównoważenie różnych oporów po stronie utraty mocy.
Proszę zwrócić uwagę, że przy proporcji zero mechanizm zachowywał by się bezwładnie nie wykazywał by ani zysku ani straty można by wprawić go w ruch zastosowaniem minimalnej dodatkowej mocy wielokrotnie mniejszej od możliwości osiągów ciężarka.
Oczywiście ta sytuacja wystąpiła by gdyby ramiona były sztywne. Dlatego że ramiona są przegubowe zakładamy, że dwukrotny potencjał ciężarka zrównoważy wszelkie utraty mocy a jego połowa potencjału będzie mocą wolną.
Przy dwóch parach ramion będzie to potencjał 1 ciężarka a przy 20 parach ramion potencjał 10 ciężarków. Mechanizm tak zbudowany niewatpliwie spełniał będzie cechy Perpetuum Mobile.
Pozdrawiam Magdalena Struska
Andrzej Struski.
- MAS 28.01.2011 18:06
realista cyt.”realta „dźwignia” służy jedynie zahamowaniu wychylanego ramienia. jest ona bez znaczenia w tej konstrukcji, bo wbrew temu co piszecie istotne jest tutaj czy wyprostowanie ramienia następuje wcześniej czy później. i naprawdę bez znaczenia jest tutaj kształt ramion. praca bo obu stronach dźwigni będzie taka sama bez względu na zastosowane kształty. mylicie się pisząc o mniejszej drodze i płynących z tego korzyściach.”
Nie zachamowaniu tylko służy do podparcia, a punkt podparcia ramienia oddalony od punktu jego mocowania tworzy automatycznie dźwignię. Stosunek długości części od mocowania do podparcia do części za podparciem jest proporcją dźwigni jednoramiennej podobną zasadę w osi grawitacji posiada żyroskop.
Jak by nie patrząc ten typ mocowania ramienia musi spowodować wystapienie dodatkowych efektów, nie spowodował by ich tylko wówczas gdyby cały zbiór nie był w ruchu.
W ramieniu spiralnym wyprostowanie nigdy nie występuje, a ciężarek punkt oparcia w stosunku do pierwszego członu ( pierwszy człon wskazuje położenie dźwigni prostej ) uzyskuje prędzej niż ciężarek na ramieniu prostym tym samym automatycznie osiąga dłuższą drogę pracy.
W związku z tym duże znaczenie ma kształt ramion.
Praca dźwigni spiralnej w obszarze utraty mocy jest korzystniejsza w stosunku do dźwigni prostej w związku ze samą konstrukcją przegubów jakie można zastosować do obu dźwigni, by dźwignia prosta mogła zwinąć się aż do osi, jej przeguby muszą mieć większy zakres pracy mechanicznej a to z kolei przedłuża czas rozwijania jej po stronie pozyskiwania mocy co skutkuje dodatkową utratą części drogi pracy.
Natomiast spiralna zwinie się do samej osi a przeguby jej nie muszą wykonywać tak długiej pracy mechanicznej jak w dźwigni prostej tym samym odbojniki przegubów prędzej odbiją kolejne czlony i dźwignia szybciej się rozwinie.
Pozdrawiam Magdalena Struska
Andrzej Struski.
Płyta drogowa - kratownica przestrzenna jest polskim wynalazkiem Andrzeja i Magdaleny Struskich.
Podstawowym celem konstruktora jest zbudowanie takiej turbiny, która uzyska najlepszy moment obrotowy. Moment obrotowy wynika z kilku przyczyn, ale najistotniejszą jest dźwignia z kolei długa dźwignia wymaga dużej średnicy turbiny. W tym momencie konstruktorzy są ograniczeni możliwościami technicznymi, które wynikają z łożyskowania turbiny. Zbyt duża turbina będzie narażona na szybsze zużywanie się jej systemu łożyskowania, stąd konstruktorzy idą w kierunku turbin szybko obrotowych, które z natury ich budowy maja ograniczoną długość dźwigni. Takie turbiny z kolei, wymagają odpowiednich szybkości przepływu strumienia i w tym miejscu istnieje największy problem energetyki wodnej.
